یکی از نخستین پرسش هایی که برای بسیاری از افرادی که در باورهای مذهبی خود تردید می کنند به وجود می آید این است که اگر خدایی وجود نداشته باشد، پس زندگی چه معنایی دارد؟ این سؤال فقط یک مسئله فلسفی نیست. برای بسیاری از انسان ها، به ویژه در جامعه ای مانند ایران که از کودکی...

اگر از بیشتر مردم ایران پرسیده شود که چند نفر بی خدا را از نزدیک می‌شناسند، پاسخ اغلب این خواهد بود که هیچ کس. بسیاری تصور می‌کنند آتئیست بودن در ایران پدیده‌ای بسیار نادر است و تنها در میان گروه کوچکی از روشنفکران یا ایرانیان خارج از کشور دیده می‌شود. اما این تصور با...

اگر تنها بیست سال به عقب برگردیم، می‌توانیم دنیایی را به یاد بیاوریم که در آن بیشتر مردم تنها از یک مسیر مشخص با دین آشنا می‌شدند. خانواده، مدرسه، مسجد، تلویزیون و کتاب‌هایی که از فیلتر نهادهای رسمی عبور کرده بودند، تقریبا تمام فضای فکری یک انسان را تشکیل می‌دادند. در...

تقریباً همه ما در ایران با این تصور بزرگ شده‌ایم که علم و دین نه تنها با هم تعارضی ندارند، بلکه یکدیگر را کامل می‌کنند. از دوران دبستان بارها شنیده‌ایم که هر کشف علمی در نهایت عظمت خدا را ثابت می‌کند و هرچه دانش بشر بیشتر شود، ایمان انسان نیز عمیق‌تر خواهد شد. این...

برای نسل‌های زیادی در ایران، مدرسه فقط محل آموزش ریاضی و علوم نبود. مدرسه جایی بود که حکومت تلاش می‌کرد جهان‌بینی مطلوب خودش را در ذهن کودکان تثبیت کند. از صف صبحگاهی و دعا گرفته تا کتاب‌های دینی، مراسم مذهبی، تفکیک جنسیتی و حتی نوع حرف زدن معلم‌ها، همه‌چیز بخشی از یک...