در میان پژواک اذان در فضای مقدس مساجد ایران، بی صدا تحولی عظیم در قلب ملت ما در حال وقوع است. روز به روز تعداد بیشتری از ایرانیان دین خود را زیر سوال برده و بی دین میشوند.
کشور ما مشهور به داشتن ملتی با اعتقادات محکم مذهبی، اکنون شاهد موج بی سابقه ای از سکولاریسم است. نظر سنجی که در سال 2020 برای بررسی نگرش مردم در این زمینه انجام شد (GAMAAN) نشان داد که تقریباً نیمی از ایرانیان را میتوان بی دین به شمار آورد که شامل طیف وسیعی از باورها ست از آتئیستی و ندانم گرایی گرفته تا انسان گرائی سکولار.
اما چه چیزی عامل این بی دینی بوده است؟ آیا این طغیانی بوده بر علیه مذهب نهادینه شده؟ یا راهی برای اعلام نارضایتی سیاسی؟ و یا حتی تأثیر گرفتن از شبکههای جهانی اینترنتی؟ واقعیت این است که همه این عوامل سهیم بوده اند.
در حالیکه نسل امروز ایران بین ساختارهای اجتماعی سنتی و جاذبههای مدرن گرائی گیر افتاده است، اینترنت به ما اجازه داده تا از بالای دیوارهای فرهنگی مان نگاهی به سایر دیدگاههای فلسفی انداخته و آنها را به درون خود راه دهیم.
همچنان نابسامانی سیاسی در طی چندین دهه باعث شده که مردم ایران از خود بپرسند که چرا هميشه دین ما تحت تاثیر سیاست بوده است، زیرا آنها از نزدیک دیده اند که چگونه سیاستمداران ما از تعصبات دینی بعنوان سلاحی برای پیشبرد اهدافشان استفاده کرده اند.
البته این را نيز نباید فراموش کرد که بی دینی کاملا مترادف با آتئیست بودن نیست و یک تعداد از کسانی که خود را بی دین به حساب می آورند، هنوز خدا را قبول داشته و فقط نسبت به دین ناباور شده اند.
آیا طلوع بی دینی در ایران، کشور ما را به سمت جامعه ی سکولار خواهد برد؟ مسلم است که برخورد سیاستمداران ایران با این تغییرات، نقش مهمی در چشم انداز آینده ایران خواهد داشت.
